اندیشیـــــــــــــــبودن – یادداشتهای شخصی امیر عسکری

یک شخصیت خیالی توی ذهنم اینو گفت:”مسخره نیست؟همین تویی که اینجا نشستی ۱۰سال دیگه وقتی همه اون چیزهایی که الان توی ذهنته رو به دست آوردی مجبوری به خاطر کاری که دوست داشتی انجام بدی و باید انجام می دادی جلوی دوربین از همه معذرت بخوای؟!” فکر کنم این جملهء مبهمِ و نامربوط شخصیت خیالی توی ذهنم ربط کاملا غیر مستقیمی داشته باشه به فیلمی که دیشب دیدیم.آدم توی فیلم سیاست مدار بزرگی شده بود،با یکی رابطه عاشقانه گذاشته بود و بعد مجبور شد بیاد توی تلوزیون عذرخواهی کنه به خاطر رابطه اش.حالا اون آدم فیلم، زن داشت و غلط کرده بود که رفته بود رابطه عاشقانه برقرار کرده بود.اما داشتم به حرف شخصیت خیالی توی ذهنم فکر می کردم.داشتم فکر کردم دقیقا مثل وارد شدن توی یه رابطه نمی مونه؟آرزوت اینه که مناسب ترین آدم توی زندگیت رو پیدا کنی و پیدا می کنی.اما گاهی حس می کنی برای کارهایی که دوست داشتی انجام بدی یا باید انجام می دادی باید ازش معذرت خواهی کنی یا اصلا انجامشون ندی.ذات کنار هم بودن و با هم کنار اومدن همینه.گذشت کنیم تا کنار هم بمونیم.شخصیت خیالی توی ذهنم داره به این وضع خنده تلخی می کنه.یک پارادوکس(تضاد) آزار دهنده.